Michał Gołębiowski (ur. 1989 w Nowym Targu) – pisarz, literaturoznawca, tłumacz, eseista, doktor nauk humanistycznych. Autor m.in nagrodzonego Nagrodą Specjalną Identitas zbioru esejów ,,Bezkres poranka. O teologii poetyckiej i teologiach kontrkultury", książki ,,Słodka ziemia. O kulturze wyczerpania i powrotach nadprzyrodzoności" czy powieści ,,Dalej tylko pola". Interesuje się duchowością i ponowoczesnością, a także hezychazmem i spuścizną Ojców Pustyni. Publikuje m.in na łamach ,,Arcanów", ,,Więzi", ,,Teologii Politycznej". Związany z rodzinnym Podhalem, mieszka w Warszawie.

Proza Michała Gołębiowskiego nie chce tylko opowiadać fabuł i skupiać się na akcji. Woli opisywać czy może raczej pokazywać spokojne ,,dzianie się" w najprzeróżniejszych jego przejawach. Opowiadania (i tytułowa minipowieść) ze zbioru ,,Zagraj najlepszą piosenkę i odjedź" przynoszą to, co najlepsze w dotychczasowych książkach pisarza – epifaniczną jasność myśli, zapis doświadczenia żywej wiary oraz nieusuwalnego – twórczego, nie destrukcyjnego – napięcia między religią a kontrkulturą, między łaknieniem sensu a łaknieniem mięsa; napięcia uosabianego nawiązaniem do tekstów świętych, filozoficznych, a także rockowych. W najnowszym tomie Gołębiowski wszystko to szlachetnie wyostrza, świadom swych możliwości, niczym kierowca auta sunącego nocą przez kraj, wykreowany siłą pisarskiej wyobraźni. Zabiera nas w tę podróż i choć po drodze dajemy się uwieść pięknu tej prozy, to wiemy, że gra toczy się o znacznie większą stawkę. Większą niż doczesne życie.

Jarosław Jakubowski